Saturday, November 8, 2014

দৃষ্টিকোণ

"শিল্পী এজনৰ প্রতি শ্রদ্ধা বা তেওঁক কিদৰে সন্মান জনাব লাগে সেইটো যুক্তিৰে অবধাৰিত কৰা বিষয় নহয়। ই এক স্বতঃস্ফূৰ্ট ব্যক্তিকেন্দ্রিক আত্মপ্রকাশ। এই শ্রদ্ধা বা সন্মান বা ইয়াৰ বিনস্তৰ পৰা হ'ব পৰা ভবিষ্যতৰ সাংস্কৃতিক ক্ষতিৰ গভীৰতা বুজিবৰ বাবে উচ্চ শিক্ষিত বা তথাকথিত 'চোকা'ও হ'ব নালাগে, লাগে অলপ সাধাৰণ জ্ঞান আৰু এটা নিৰপেক্ষ, স্বচ্চ, 'বহল'- সাংস্কৃতিক মন। নতুন অসমীয়াৰ' চিনথেটিক মন আৰু চিন্তাবোৰ' নিপাত যাওঁক................"আকৌ নতুন প্রভাত হ'ব' যি প্রভাতৰ আভাত কেৱল ৰাণাদাৰ কন্ঠ সময় থকালৈকে উজলি থাকিব......"।

"দ্যা ৰাইজিং ডিকটেটৰ অফ্ মিউজিক"

 আজিকালি যিকোনো বিষয়ৰ বিশেষজ্ঞ ফেচবুক-ত ইমান বেছি যে ক'তো মাত নমতা হ'লো। কিন্তু ৰাণাদাৰ কথা যিহেতু আহিলত্ সেয়ে দুটামান কথা ন'কলে মনতোত ক্ষোভে ওণ্ডোলাই থাকিব-- 

১) জুবিনে প্রায় ২৫ বছৰ সময় অসমীয়া সংগীতজগত খনত থাকিওঁ ৰাণা দাৰ সত্তাক বুজি নাপালে আৰু সন্মান যঁচাৰ নামত চিৰনমস্য সুৰকাৰজনৰ নাম বিৰ্তকেৰে সাঙুৰিলে।

২) ৰাণা দাৰ প্রতি ন্যনুতম শ্রদ্ধা থকা হ'লে জুবিনে অন্ততঃ এইক্ষেত্রত বিৰ্তকৰ অৱকাশ নাৰাখিলে হেতেন আৰু পালন কৰিবলগীয়া সকলো নিয়মনীতিৰ মাজেৰে প্রজক্টটোৰ আৰম্ভণিকৰিলেহেতেন।

৩) মণিষা বাইদেউৰ কথা-বতৰা, শ্রদ্ধা-ভক্তি সকলো একাষৰীয়া কৰি এষাৰ কথা কওঁ যে একমাত্র বাইদেউৰ ঐকান্তিক প্রচেষ্টাৰ বাবেহে ৰাণাদাৰ গীতবোৰৰ অৰিজিনেল ট্রেকআজিওঁ বজাৰত CD ৰূপে উপলব্ধ।

৩) মই ময়ূখ দাক প্রায় ২ বছৰ আগতেই ৰাণাদাৰ গীত ৰি-ৰেকৰ্ড কৰা বিষয়ক প্রশ্নতৰ উত্তৰত ময়ূখ দাই কোৱা কথাখিনি তলত দিলো-

"Ractim hi, thank you so very much for asking an extremely pertinent and responsible question. Yes, one needs to seek permission from the recording company ( in this case, HMV ) and they don't encourage it. It is a decision that has been collectively taken by them, me and my mother in order to preserve his original work. Aberrations have taken place a few times but we have had to put an end to it purely in order to ensure that the next generation of Assamese get to hear and learn only from the original versions. Do feel free to ask if you have anything else in mind......But I will request great lovers of his music like you to spread the word around. " 

৪) জুবিনে মণিষা বাইদেউক 'মোৰ মিনতি'ৰ প্রজেক্ট শেষ হোৱাৰ পিছত আৰু ভিডিঅ' কাম চলি থাকোতে খৱৰ দিছিলে। মোৰ DY 365ৰ জয়ন্ত হাজৰিকাৰ মৃত্যু তিথিৰ দিনাঅনুষ্ঠানত জে.পি. দা, মণিষা বাইদেউৰ লগত এই বিষয়ত বহুপৰ কথা হৈছিলো আৰু জুবিনৰ এই বিষয়ক বহু বদ-হজমি কথা প্রমাণসহ গম পাইছিলো (যিবোৰ মই এই মঞ্চতনকওঁ)। ইন্টেলেকচ্যুৱেলৰ কথাৰে 'সৃষ্টিৰ কীটৰ দংশনৰ' ফৰ্মূলাকো কাৰক হিচাপে এই দিশত মই নচাৎ কৰো।

৬) ....আৰু জুবিনৰ এই কামত সমৰ্থন থকা অনুগামীসকলক জনাব বিচাৰো আপোনালোকে প্রথমে ৰাণাদাৰ গীত আৰু সুৰৰ গভীৰতাক উপলব্ধি কৰিবলৈ যত্ন কৰক, ৰাণাদাকউপলব্ধি কৰক আৰু তাৰ পিছত কথাবোৰ ভালকৈ বুজি লৈ নিজৰ মত দিয়ক। জুবিনৰ ভুলবোৰক ভাল বুলি কৈ থকাজন জুবিনৰ অনুগামী নহয় ঘাটকহে। জুবিনৰ গীতক ভালপোৱা আৰু ৰাণাদাৰ প্রতি দেখুওৱা অসন্মানৰ প্রতি সমৰ্থন দুটা ভয়ংকৰ স্ব-বিৰোধি আত্মস্থিতি।

৭) ৰাণা দা- ভূপেন দা নহয়, ৰাণা দা-মহম্মদ ৰফি বা কিশোৰ কুমাৰো নহয়, ৰাণা দা ৰাণা দাই আৰু সেই কথা আমি 'অসমীয়া-অসমীয়া' বুলৈ কৈ থকাখিনিয়ে অন্ততঃ ভালকৈ বুজিবলাগিছিলে আৰু এই ক্ষেত্রত বিতৰ্কৰ অৱকাশ ৰাখিব নালাগিছিলে।

৭) জুবিনলৈ মোৰ এটাই সৰল প্রশ্ন - "সকলো কথাতে কিহৰ ইমান অসভ্যালি ??? বিৰ্তক তোমাৰ নিচা। কিন্তু ৰাণা দা????"


"মৰমৰ ৰাণা দা, 

সময় সলনি হৈছে, গীত সলনি হৈছে, শ্রোতাওঁ সলনি হৈছে......
সলনি হৈছে অসমীয়া কিন্তু তুমি চিন্তা নকৰিবা আমি আছো আৰু
আমি থকালৈকে আমাৰ কলিজাৰ প্রতিটো স্পন্দনত বাজি থাকিব
তোমাৰ মিঠা গীত। "


-ৰক্তিম-




pic source: www.bipuljyoti.in

Tuesday, October 21, 2014

'শিলে শিলে'- গীত

ভালুকপুং গৈছিলো আজি, প্রকৃতিৰ মাজত অলপ সময় কটাবলৈ, গীত গাবলৈ।১২ বছৰ পুৰণি মোৰ গীত এটি সাধাৰণভাবে ৰেকৰ্ড কৰি পেলালো। কৰ্ডৰ অলপ খেলি মেলি হৈছে যদিও শুনিব পৰা হোৱা বুলি ভাৱ হোৱাত গীতটি  ৰাইজলৈ আগবঢ়ালো, এক সুদীৰ্ঘ বিৰতিৰ অন্তত। ভাল পালে সুখী হ'ম..... 

(C) ractim goswami

Friday, October 3, 2014

হেপল'গ্রুপ আৰু ভেকুৰে ধৰা ৰুটিৰ টুকুৰাবোৰৰ এজাক ক'লা বিষাক্ত পৰুৱা (১৬)

মাটিৰ টুকুৰাবোৰ থাৰম'কলৰ দৰে পানীত উপঙি ফুৰে। ৰুটিৰ টুকুৰাত আশ্রয় আৰু খাদ্য দুয়োটাৰ সন্ধানত থুপ খোৱা এজাক ক'লা বিষাক্ত পৰুৱা। নিজৰ ভাগ বিচাৰি কৰা অন্তহীন যুঁজৰ পৰিণতিত চিৰাচিৰ হোৱা ক্ষুদ্র ক্ষুদ্র ৰুটিৰ টুকুৰাত, X আৰু Y ক্র'মজ'মৰ উপস্থিতিৰে সমৃদ্ধ সৰু সৰু একোটা পৰুৱাৰ দলে নিজৰ একোখনকৈ পৃথিৱী গঢ়াত মনোনিবেশ কৰিলে। এক ভয়ানক কম্পনত এক সমৃদ্ধ পৃথিবী সামৰি ৰখা টুকুৰাবোৰ আকৌ চিটিকি আহি একলগ হ'ল। X আৰু Y ক্র'মজ'মবোৰ বিস্ফোৰণ হৈ যেনি তেনি সিঁচৰিত হৈ পৰিল।

এডাম, ঈভৰ পাপৰ পৰিণাম নেকি এইয়া? এনেকৈনো ধ্বংস হয় নে কষ্টৰে গঢ়া একোখন পৃথিবী? আহ্...প্রভু ৰামচন্দ্রৰ সংসাৰৰ বৃত্তান্তত লুকাই আছে নেকি নুশুকুৱা ৰক্তাভ নাভী? নাঃ নাঃ এইবোৰ আবেগ। বি প্রেকটিকেল... ডাৰউইনবাদ, বাস্তববাদ, বিবৰ্তনৰ বুকুতে সকলো সংশয় সমাধিস্থ। ডাৰউইনবাদ, বেদ, ৰামায়ণ, ধৰ্মাৱতাৰ পাপমোচনকাৰী যিশু এই সকলো মানিলেওঁ হ'ম 'কাফেৰ'। ব্রহ্মাণ্ডই ধৰ্ম? নে ৰুটিটুকুৰাবোৰ? নে X আৰু Y ক্র'মজ'মৰ নাঠঙ উণ্ডাম নৃত্য যি নৃত্যৰ আঁৰত লুকাই আছে প্রতিজন ধৰ্মাৱতাৰৰ সৃষ্টিৰ ৰহস্য, ৰহস্য একোখন দেশৰ, একোটা জাতি-জনজাতিৰ, জনগোষ্ঠীৰ।

মোৰ আদিপুৰুষ আৰু তোমাৰ আদিপুৰুষ একেই। দুয়ো বিজুলীৰ চিকমিকনিত একেটা গুহাটে কুচিমুচি খাই সোমাই আছিল কোনোবা কালৰাত্রিত। একেজনী হৰিণীৰে কেঁচা মঙহ চোবাইছিল। একে ভাষাই কৈছিল। বুদ্ধি উদয় হ'ল,

সেয়ে তুমি ইজৰাইলত, মই পেলেষ্টাইনত, 
মই আমেৰিকাত, তুমি আফগানিস্থানত, 
মই ভাৰতত তুমি পাকিস্থানত।


পৰুৱাবোৰে X আৰু Y ক্র'মজ'মৰ পুণৰ যোৰা পাতিছে ভেকুৰে ধৰা ৰুটিৰ টুকুৰাবোৰত।

নষ্ট্রড'মাচে কৈছে এক ভয়ানক কম্পন আকৌ হ'ব...


-ৰক্তিম-
০৩ অক্টোবৰ/১৪
তেজপুৰ

Tuesday, September 30, 2014

কনফুচিয়াচ, বুদ্ধ আৰু এজাক কুকুৰ - যাযাবৰৰ দিনলিপি (১৫)


আকৌ আহিল কনফুচিয়াচ। কাজিয়াত লিপ্ত দুটা কুকুৰক ক'লে "পৰাজিত হৈওঁ পুণৰ যুঁজ দিবলৈ মন বান্ধিব পাৰতহে প্রকৃত জয়"। কনফুচিয়াচৰ জ্ঞানেৰে বিমুগ্ধ দুয়োটা কুকুৰে প্রকৃত জয় প্রাপ্তিৰ সন্মোহনত পলকতে পৰাজয় বৰণ কৰি পুণঃ পুণঃ বাৰ কাজিয়াত লিপ্তহৈ অবশেষত ইহঃ সংসাৰৰ পৰা মেলানি মাগিলে। সিঁহতৰ যুঁজৰ কোৰ্হালত প্রাণ যাওঁ যাওঁ হোৱা কনফুচিয়াচে সিহঁতৰ নিঠৰ দেহৰ নিস্তব্ধতাত মগন হৈ ক'লে, "মৌনতই আমাৰ প্রকৃত বন্ধু যি কেতিয়াওঁ আমাক বিশ্বাসঘাটকতা নকৰে।" আৰু ঈশান দিশলৈ গতি কৰিলে কাজিয়াত লিপ্ত আন দুটা কুকুৰৰ সন্ধানত। বাটত লগ পোৱা এটা পিঞ্জৰাবদ্ধ পিশাচক জ্ঞান বিলাবলৈ, অজ্ঞতাৰ আন্ধাৰ আঁতৰাবলৈ দৃঢ়মনা কনফুচিয়াচে ক'বলৈ নাপাহৰিলে, "প্রকৃত জ্ঞান নিজৰ অজ্ঞতাত আবিষ্কাৰ কৰিব পৰা ক্ষমতাত পূঞ্জীভূত।" 

বহু দিনলৈ কনফুচিয়াচ উটি বুৰি ফুৰিল সাগৰত, মহাসাগৰত, নদীত, পুখুৰীত আৰু মন কৰিলে সকলো পানীৰ ৰং বেলেগ বেলেগ। যিমান বিশাল, সিমান নীলা। বেলেগ বেলেগ ৰংৰ এই পানীবোৰ যদি একেলগ কৰি দিয়া??? এক নতুন ৰংৰ পানী উদ্ভাৱনৰ আনন্দত কনফুচিয়াচে উৰে নিশা মদ খালে আৰু বাৰংবাৰ উদ্বাউল হৈ চিঞৰি কৈ গ'ল," জীৱনটো সৰল, আমি জীৱনটোক স্ব-ইচ্ছাৰে জটিল কৰি পেলাওঁ" ..আৰু পুৱতি নিশা কনফুচিয়াচ শুই পৰিল..কুকুৰ দুটাওঁ ইতিমধ্যো মাটিত বিলীন হৈছিল।

গোলকৰ আন এক প্রান্তত বুদ্ধ সাৰে আছিল আৰু শিষ্যসকলক কৈছিল, " সুস্বাস্থ্য আহৰণ কৰাটো আমাৰ কৰ্ত্তব্য অন্যথা আমাৰ মন ও মগজু সদায় দুৰ্ব্বল আৰু অপৰিপক্ক হৈ ৰ'ব।" বুদ্ধৰ কথা কনফুচিয়াচৰ কাণত ঝংকাৰিত হ'ল আৰু ততাতৈয়াকৈ উঠি ঢলংপলংকৈ সাগৰফালে খোজ ল'লে। পিঞ্জৰাবদ্ধ পিশাচটোৰ ডাঙৰ ডাঙৰ হাঁহি কনফুচিয়াচৰ কাণত পৰিল। কনফুচিয়াচৰ খোজ দ্রুততৰ হ'ল। 

সাগৰৰ নীলা ঢাকি এজাক হিংসুক কুকুৰ কনফুচিয়াচ অভিমুখে আগবাঢ়ি আহিল...